Huis van de buurt De Klinker
Een succesverhaal in de Kinkerbuurt

Achter de Ten Katemarkt in Oud-West ligt Huis van de Buurt De Klinker. Vroeger was deze plek het ‘bejaardentehuis-restaurant’ dat de meeste mensen wel kennen. Maaltijden en activiteiten voor ouderen. Je liep er als buurtbewoner niet snel zomaar binnen. Tót dertien jaar geleden ABC Alliantie samen met zorgaanbieder Amstelring deze plek ‘open gooide’ voor de buurt. En dat is gelukt. De hele dag lopen hier buurtbewoners van alle rangen en standen naar binnen. Nog steeds voor maaltijden, maar ook voor allerlei activiteiten waarbij de hele buurt welkom is. De bingo en salsa worden druk bezocht. Er zijn ruimtes waar buurtbewoners die geen zorg afnemen ook gebruik van mogen maken. Bezoekers zitten hier gezellig bij elkaar, spelen kaart of eten rustig een kopje soep. Ontbijtjes, koffie, computerhulp, kletsen, muziek en voor wie wil is er advies en informatie. Dit Huis van de Buurt is een succes te noemen. Wat is het geheim? Gerard Tjin is vanaf het begin dé buurtwerker van ABC in De Klinker. Hij en zijn collega Monique -van Amstelring- hebben samen dit succes opgebouwd. Gerard nam ons mee voor een rondleiding

Tekst en portret: Angélique Derks


Ontmoeting

Uit de luidsprekers klinkt ABBA; in de zaal rond de open bar zitten mensen te praten en te lachen. Met Gerard maak ik een rondje door het huis. “Er moet hier niets,” zegt Gerard, “Je kunt gewoon binnenlopen, bijpraten met bekenden, even je rust vinden, of meedoen aan een activiteit.”
Veel bezoekers komen uit de buurt. Maar ook bewoners van verpleeghuis De Klinker op de bovenverdieping komen graag in het Huis van de Buurt.  “Het ideaal is dat bewoners van De Klinker in contact komen met mensen van buiten,” zegt Gerard, “en dat lukt aardig.”

Zo treffen we vlakbij de binnentuin mevrouw van Henegouwen. Met een mooie vlinderbroche op haar kraag gespeld, lepelt ze haar tomatensoep. Mevrouw woont in De Klinker en komt vaak beneden. Waarom? “Je hebt hier aanspraak en je ziet nog eens andere mensen.”

Ook buurtbewoner Emilia beaamt het gemak waarmee mensen hier met elkaar in contact komen: “Iedereen kent zo’n beetje iedereen. Het is hier echt een gemeenschap, we houden rekening met elkaar.”

Met de Gaypride komt in Het Huis van de Buurt
het roze mannenkoor Manoeuvre! optreden.

In het Huis is zelfs een ruimte met de naam De Ontmoeting. Wanneer we binnenkomen wordt er fanatiek mahjong gespeeld, een dame veegt juist de fiches van de tafel.  Zo zijn er zes verschillende groepen die hier hun bezigheden hebben. Zo verstellen Marokkaanse dames kleding voor buurtbewoners; Iraanse studenten hebben taalles.

Wat de Klinker zo bijzonder in zijn succes maakt, is dat al deze bezoekers met zoveel uiteenlopende achtergronden zich hier op hun gemak voelen. Van hoogbejaarde Turkse dames tot jongeren met een licht verstandelijke beperking, Surinaamse mannen van middelbare leeftijd en Italiaanse ouderen. Ook heeft het Huis van de Buurt heeft een zogenaamde ‘Roze Loper’, wat zoveel betekent als dat de houding in het Huis nadrukkelijk open en tolerant is ten overstaan van LHBTI-mensen.  Met de Gaypride komt in Het Huis van de Buurt het roze mannenkoor Manoeuvre! optreden.

Zoals Gerard het kort en goed verwoordt: “Je kunt hier jezelf zijn. Iedereen wordt geaccepteerd zoals hij is.” Mét respect voor de ander, dat wel, want met zoveel verschillende mensen willen de discussies nog wel eens oplopen. “Maar als het even kan, blijven we in gesprek,” zegt Gerard.


Vrijwilligers

Wat opvalt is dat er veel vrijwilligers rondlopen in De Klinker. Het Huis van de Buurt is zo’n bruisende en gezellige plek, dat een flink deel van de bezoekers uit de buurt, zich ook graag inzet als vrijwilliger in het verpleeghuis. Ze brengen de bewoners naar activiteiten in het Huis van de Buurt, of maken met hen een wandelingetje naar de markt. Gerard werkt in De Klinker nauw samen met coördinator Monique Groenendaal van Amstelring, waaronder het verpleeghuis valt. Gerard en Monique zijn samen verantwoordelijk voor de programmering en Monique ook voor het restaurant. Daarnaast coördineren ze gezamenlijk de inzet van de vrijwilligers die het Huis van de Buurt draaiende houden. De één staat graag achter de bar, een ander bedient in het restaurant. “We kijken altijd wat het beste bij iemand past. En dat kan ook veranderen.”

Een vaste groep vrijwilligers vormen de leden van de Surinaamse vrouwengroep Rutu. Zij dragen veel bij aan het reilen en zeilen in De Klinker. De vrouwen ondersteunen de bewoners van het verzorgingshuis, gaan als begeleider mee tijdens uitjes en organiseren zelf ook festiviteiten en activiteiten in het Huis. Binnenkort bestaat Rutu alweer tien jaar. Door hen en de vele andere vrijwilligers hoeft niemand die hier woont of komt alleen te staan, ook op moeilijke dagen. Zoals de heer Steijn, die vandaag beneden zit en door Gerard wordt voorgesteld als ‘Pappie Steijn’, bewoner van het eerste uur. Vandaag voelt meneer Steijn zich niet zo goed. Maar met de dames van Rutu en de druk pratende heren aan de andere kant is hij in ieder geval in prettig gezelschap.

Gerard heeft veel mensen zien opbloeien, van de vrijwilliger die weer zelfvertrouwen kreeg en doorstroomde naar regulier werk, tot de dame die thuis de muren op haar af zag komen en in de Klinker weer kon aarden. Ze zei: “Het is zo’n verademing om hier te zijn.” Gerard antwoordde: “Dit huis is er gewoon voor iedereen. Het is er ook altijd geweest voor jou.” Voor veel mensen is De Klinker dan ook een tweede thuis. Zo ook voor Ahmed. Hij heeft vijftien jaar in Oud-West gewoond en komt een paar keer per week uit de Jordaan naar hier. Vanwaar die reis? “De sfeer is hier goed,” zegt Ahmed, “en de medewerkers weten veel.” Naast Ahmed knikt Joop in zijn rolstoel instemmend.


Raad en daad

In De Klinker kun je namelijk ook terecht voor raad en daad. Niet iedereen komt altijd vrolijk binnen. En dan weet men: in De Klinker is er altijd wel iemand die je kan helpen. Het Sociaal loket, de maatschappelijke dienstverlening, de bloedprik-dienst en de fysiotherapeut: in een lange gang naast de activiteitenzaal is het allemaal te vinden.

Maar juist ook de niet-professionele hulp van bezoekers onder elkaar is en van vrijwilligers is van groot belang, zo vertelt Gerard. – “Peter, die achter de bar staat, praat graag met mensen en geeft desgevraagd raad.” Dat mensen simpelweg hun verhaal kunnen delen en van betekenis kunnen zijn voor elkaar – dat doet er toe, aldus Gerard. Die combinatie van diensten en gezelligheid maakt het Huis zo belangrijk voor de buurt. En waar doet hij het zelf eigenlijk allemaal voor? In deze functie die beslist geen negen-tot-vijf-baan is. “Dat ik aan de gezichten zie dat ze het hier prettig vinden.”

Swingtime

Hulpvraag of niet, uiteindelijk komen mensen voor de gezelligheid, zegt Peter die zijn ronde doet. “Kijk eens hoe druk het hier is.” Er klinkt een hit van de Stones door de zaal.

Angèle, in een kring met dames uit de buurt, komt in het Huis “omdat het allemaal leuke mensen zijn.” Zelfs haar kleindochter vindt het hier leuk: “Dan loopt ze in de Kinkerstraat en zegt ze tegen haar moeder: ‘Mam, zullen we effe naar De Klinker gaan?’“

Haar buurvrouw wijst op Nel, de oudste van de club: “Nel gaat nog elke avond dansen.”

Gedanst kan er o.a. worden bij het Danspaleis en onlangs was er nog Caribische avond – “Dat was heel leuk”, hebben ook de dames van vrouwengroep Rutu al gezegd.

De jazzclub; een middag levenslied; kekke dj’s – in dit Huis van de Buurt swing je al gauw de wereld rond. Kom gewoon eens langs! Meld je bij de balie waar Bregje of een collega je ontvangt, of loop de zaal in en zoek een plekje – het kan allemaal. Tot ziens in De Klinker, u weet wel -achter de Ten Katemarkt.